Σακχαρώδης διαβητης
Ο διαβήτης τύπου 2 είναι ο συχνότερα εμφανιζόμενος διαβήτης. Αν και η γενετική βάση του διαβήτη τύπου 2 δεν έχει ακόμα πλήρως διευκρινιστεί, υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι η παχυσαρκία, η κακή διατροφή και η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας αποτελούν τους σημαντικότερους μη γενετικούς, παράγοντες κινδύνου εμφάνισης της νόσου.
Φοβάσαι μήπως κινδυνεύεις από διαβήτη τύπου 2;
Παθήσεις θυρεοειδούς
-
Hashimoto: μία αυτοάνοση πάθηση που μπορεί να οδηγήσει σε υποθυρεοειδισμό σιγά- σιγά.
-
Όζοι: είναι συνήθως ασυμπτωματικοί και αποτελούν τυχαίο εύρημα μετά από κάποιο υπέρηχο ή αξονική.
-
Υπερθυρεοειδισμός: Υπερλειτουργία του θυρεοειδούς η οποία μπορεί να προκληθεί από τη νόσο Graves.
-
Υποθυρεοειδισμός: Υπολειτουργία του θυρεοειδούς, συχνότερη στις γυναίκες, στις μεγαλύτερες ηλικίες και σε άτομα που έχουν οικογενειακό ιστορικό.
-
Καρκίνος θυρεοειδούς: Περιλαμβάνει έξι τύπους - θηλώδες, θυλακιώδες, μυελώδες, αναπλαστικό καρκίνωμα, λέμφωμα, καρκίνωμα από κύτταρα Hurthle
Διαβήτης κύησης
Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης – συνήθως γύρω στην 24η εβδομάδα – πολλές γυναίκες μπορεί να αναπτύξουν διαβήτη κύησης. Ο διαβήτης της κύησης είναι συχνός και συμβαίνει σε 4-8 % των κυήσεων.
Οι περισσότερες γυναίκες δεν έχουν κανένα σύμπτωμα. Προληπτικά, όλες οι έγκυες γυναίκες πρέπει να ελέγξουν το σάκχαρο τους μόλις επιβεβαιωθεί η εγκυμοσύνη. Αν το σάκχαρο νηστείας είναι φυσιολογικό στο πρώτο τρίμηνο, ο επόμενος έλεγχος γίνεται μεταξύ της 24ης και 28ης εβδομάδας της κύησης.
Γυναίκες που είναι παχύσαρκες, είχαν διαβήτη της κύησης σε προηγούμενη εγκυμοσύνη ή έχουν οικογενειακό ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη θα πρέπει να ελέγχονται από την πρώτη επίσκεψη (πριν τη 12η εβδομάδα) με καμπύλη σακχάρου.
Εμμηνόπαυση
Οστεοπόρωση
Η εμμηνόπαυση αποτελεί ένα φυσιολογικό βιολογικό στάδιο στη ζωή της γυναίκας, που χαρακτηρίζεται από την παύση της ωοθηκικής λειτουργίας και τη συνακόλουθη μείωση των επιπέδων των οιστρογόνων.
Αυτή η ορμονική μεταβολή συνδέεται με σημαντικές επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική υγεία, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζει η οστεοπόρωση — μια χρόνια, εξελισσόμενη νόσος του σκελετού που χαρακτηρίζεται από ελάττωση της οστικής μάζας και διαταραχή της μικροαρχιτεκτονικής του οστίτη ιστού, με αποτέλεσμα την αύξηση της ευθραυστότητας των οστών και του κινδύνου καταγμάτων.
Η έγκαιρη αναγνώριση των μεταβολών που συνοδεύουν την εμμηνόπαυση, σε συνδυασμό με τον τακτικό έλεγχο οστικής πυκνότητας και την κατάλληλη ιατρική καθοδήγηση, αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες για τη διατήρηση της ποιότητας ζωής της γυναίκας στη μέση και τρίτη ηλικία. Για το λόγο αυτό είναι απαραίτητη μία τεκμηριωμένη πληροφόρηση σχετικά με την πρόληψη, τη διάγνωση και τη θεραπευτική αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης και των επιπτώσεων της εμμηνόπαυσης.
Αδένωμα υπόφυσης
Τα αδενώματα της υπόφυσης είναι κατά κανόνα καλοήθεις ενδοκράνιοι όγκοι που προέρχονται από την πρόσθια υπόφυση. Ανάλογα με τη λειτουργικότητά τους, διακρίνονται σε εκκριτικά (λειτουργικά) και μη εκκριτικά (μη λειτουργικά). Τα λειτουργικά αδενώματα οδηγούν σε υπερέκκριση συγκεκριμένων ορμονών, με αντίστοιχες κλινικές εκδηλώσεις: υπερπρολακτιναιμία, ακρομεγαλία (GH), σύνδρομο Cushing (ACTH), ή υπερθυρεοειδισμός (TSH). Τα μη λειτουργικά αδενώματα ενδέχεται να προκαλέσουν συμπτώματα όπως η γαλακτόρροια ή μέσω πιεστικών φαινομένων, όπως πονοκέφαλος ή διαταραχές όρασης (αμφίπλευρη ημιανοψία), λόγω πίεσης του οπτικού χιάσματος. Η διάγνωση βασίζεται σε συνδυασμό ορμονικών εξετάσεων και μαγνητικής τομογραφίας υπόφυσης (MRI).
Αδένωμα Επινεφριδίου
Τα αδενώματα των επινεφριδίων είναι συχνά ευρήματα σε απεικονιστικούς ελέγχους και τις περισσότερες φορές πρόκειται για καλοήθη μορφώματα χωρίς λειτουργική δραστηριότητα. Σε ποσοστό όμως περίπου 10–15%, τα επινεφριδιακά αδενώματα είναι ορμονοεκκριτικά, οδηγώντας σε υπερέκκριση κορτιζόλης (σύνδρομο Cushing), αλδοστερόνης (πρωτοπαθής αλδοστερονισμός – σύνδρομο Conn), ή κατεχολαμινών (φαιοχρωμοκύτωμα).
Η αρχική αξιολόγηση περιλαμβάνει ορμονικό έλεγχο 24ώρου, δοκιμασίες καταστολής κορτιζόλης, μέτρηση αλδοστερόνης/ρενίνης και, εφόσον υπάρχουν ενδείξεις, έλεγχο μετανεφρίνων. Παράλληλα, η αξιολόγηση μέσω αξονικής ή μαγνητικής τομογραφίας Οστεοπορωση – Αδενωμα υπόφυσης - επινεφριδίου βοηθά στην εκτίμηση της μορφολογίας και του κινδύνου κακοήθειας. Η έγκαιρη διάγνωση είναι ζωτικής σημασίας, καθώς η παρατεταμένη ορμονική υπερέκκριση σχετίζεται με αυξημένο καρδιαγγειακό και μεταβολικό κίνδυνο.
